Brainstorm

Leef

Energie

Rust

Liefdevolle teksten

Nadenkertjes

Kort en krachtig

Geniet, genot, echt genoten, echtgenoten

Geloof vooral in jezelf

Hou van jezelf

Geven en ontvangen

Kooi

Boeien

Blinddoek

Rond

Ringen

Vierkant mag

Openstaan voor anderen

Naar binnen gaan bij jezelf

Passie

Humor

Aanraken

Aangeraakt worden

Bekoren

Liefde bedrijven

Seks

in gedachten

ik lig op de grond

staar naar het plafond

het is wit

een klein beetje grauw

als ik buiten liggen zou

was het plafond waarschijnlijk blauw

het doet er niet toe

ik voel je hand in de mijne

zachte kneepjes geef je me

zal dit ooit verdwijnen

ik lig op de grond

de vloer is zacht

ik lig hier al uren

denk zelfs wel acht

als ik buiten liggen zou

was de grond waarschijnlijk ook zacht

het doet er niet toe

ik voel je blik op mij gericht

kijk je aan in jouw gezicht

je hand ligt in de mijne

zachte kneepjes geef ik je

het zal nooit verdwijnen

soms heb je van die dagen

dan zit alles mee

soms gaat het ook iets anders

en zegt het leven nee

je zit in mijn gedachten

ik wil dichtbij je zijn

weet dat je me mag bellen

op mijn stoep mag staan

wat er ook gebeuren zal

je weet waar ik ben

Dankbaar

 Tijdens mijn revalidatie bij Revant de Wielingen in Terneuzen heb ik veel geleerd. In het pijntraject is er niet alleen gewerkt met en aan mijn lichaam, maar ook aan mijn geest. Er kwam heel veel emotie los, het verleden kwam nogmaals naar boven en de werking daarvan op mijn hele lijf was niet erg aangenaam.

De verschillende medewerkers, therapeuten, psycholoog, maatschappelijk werkster hebben me zien huilen, zien lachen, zien groeien en bloeien. Ik ben hen zeer dankbaar. 

DANK JULLIE WEL!

In de afgelopen maanden is er veel gebeurd en veranderd in mijn leven. Het heeft me nieuwe moed gegeven...een zicht op toekomst.

Ik had eerlijk gezegd de hoop al laten varen, de diepte was enorm diep. Ik schreef mijn broer in een appje dat ik niet meer wilde leven. Ik overviel hem daar zomaar mee. Dat spijt me, ik zal hem straks een appje sturen met die woorden. Helaas was er professionele hulp voor nodig. Van mijn broers en zussen hoor ik momenteel niet veel. Dat vind ik erg spijtig, want in een gat zitten is niet leuk. Ik heb contacten nodig, een simpel berichtje kan soms wonderen doen.

Hieronder zet ik de brief aan mezelf die ik van de fysiotherapeut mocht schrijven. Dit om in de toekomst eens terug te lezen wat er gebeurd is met mijn leven en de revalidatie. Hoe ik in het leven sta en stond. Ik hoop dat dit ook andere mensen kan helpen.

Brief aan Ilonka

weet je nog waar je was?

weet je nog waar je stond?

ik weet het nog heel goed

ik wilde niet meer

steeds maaide ik de…

steeds zakte ik...

steeds deed...

ik mezelf de das om

verstopte me dagen, weken

heb niet goed naar mezelf omgekeken

zakte diep, te diep onder de grond

mijn pijn werd mijn zijn

nu niet meer

al doet het zeer

ik zak niet weer

het is er

het zal er altijd zijn

het verandert me niet

ik ben

en je ziet

dat ik ben

de pijn is net als een arm of been onderdeel van mij

soms doe ik met de anderen niet mee

en dat mag

soms ga ik eerder zitten of liggen

en dat mag

ik nam een sprong

figuurlijk, want letterlijk is soms moeilijker

mijn benen willen niet altijd mee

nu ben ik ver gekomen

durf weer te dromen

te plannen en te leven

wil mijn lichaam een toekomst geven

loslaten

vastklampen

loslaten

vastklampen

loslaten

laat los

laat het verleden

verdampen

het verleden is wat was

niet meer te veranderen

toekomst is

terugkijken op het verleden na de diepte

toekomst is niet te voorspellen

maar ik hoop dat ik kijken kan

naar een goed nu

nu, het heden

nu, het geleerde

nu, het zijn

nu, het leven

nu, het kunnen

nu, het doen

nu, het weten

nu, het voelen

nu, het proeven

nu, het ruiken

nu, het horen

nu, het zien

nu, het betasten

nu, ervaren, de lasten

vergeven

leven

besef

vol bewustzijn

dat je bent

lieve groetjes

xxx

Ilonka de Rooij

 

Inspiratie dankzij Sylvia Reijbroek

Kunstenares Sylvia Reijbroek

 

als een magneet word ik getrokken
naar een doek
het geeft me zin

mijn eerste gedachte
hellevuur
je straalt zoveel warmte uit
ik wil erin verdwijnen
alsjeblieft
zuig me op

ik wil me wentelen in je kleuren
ik wil me baden in je hitte
ik wil je betasten
strelen
je vormen voelen
je welvingen
je dikke klodders verf

laat me vol genot zijn
als ik in je duik
en sterf

ik mis je zo

langzaam zak ik af

daal en dwaal door donkere gangen

ik voel in mij een groot verlangen

ik mis je zo

o mijn lief ik mis je zo

langzaam struin ik rond

in verlichte zalen

wanneer kom ik je weer tegen?

wanneer kom je me halen?

ik mis je zo

o mijn lief ik mis je zo

uren wacht ik

in stilte op jou

mijn gedachten blijven 

vol verlangen hangen

en ik hunker naar jou

langzaam knok ik door

hopelijk hoor

ik je

in de zeer doordringende stilte

ik mis je zo

o mijn lief

ik mis je zo

vertrek

 ik sta verloren op het perron

wanneer komt de trein?

vertrek ik dan alleen?

of zal jij er zijn?

het station is leeg

ik staar naar het spoor

waarheen gaat de reis?

en ga jij er voor?

gaan we met twee?

het begin van een nieuwe reis

naar andere horizonten

het hoeft niet ver te zijn

ik hoop enkel

dat jij er ook volledig voor gaat

ik sta verloren op het perron

daar komt de trein

geef me een teken

dat jij er zal zijn

ik vertrek

met of zonder jou

het is tijd

waarheen gaat mijn reis?

dat weet ik niet

ik volg het spoor

zie verschillende stations

waar ben jij?

schreeuwlelijk

schreeuw

lelijk

ben je

duisternis

schreeuwlelijk

verstomd hang je daar

aan de horizon

zonder licht

zonder

zon

ik verlang zo naar je

zon

her

zoek ik

der

ik verzoek je

zon

zonder

te verdwijnen

achter de horizon

ver

her

der

ik

schreeuw lelijk

zon kom !

verjaag het duister

in mij

en aan de horizon